Rzeźby w Muzeach Watykańskich (II)

Rzeźby w Muzeach Watykańskich

Muzea Watykańskie szczycą się jedną z największych kolekcji rzeźby antycznej na świecie, gromadzoną przez papieży przez setki lat. 

Ważnym arcydziełem jest Tors Belwederski, który wywarł ogromny wpływ na twórczość Michała Anioła, zwłaszcza podczas malowania sklepienia Kaplicy Sykstyńskiej. W Muzeum Chiaramonti rzędy antycznych popiersi tworzą imponującą galerię rzymskich portretów, ukazującą detale twarzy cesarzy i obywateli. 

Wiele watykańskich posągów to doskonałe rzymskie kopie zaginionych greckich oryginałów wykonanych z brązu. Rzeźby zdobią nie tylko sale wystawowe, ale także ogrody i dziedzińce, tworząc unikalną harmonię sztuki z architekturą. Galeria Kandelabrów prezentuje bogato zdobione marmurowe podstawy i figury, które zachwycają precyzją wykonania detali. Wizyta w tych sekcjach pozwala prześledzić ewolucję rzeźbiarstwa od archaicznej Grecji aż po schyłek cesarstwa rzymskiego.

Sala Jana III Sobieskiego w Muzeach Watykańskich

Sala Jana III Sobieskiego w Muzeach Watykańskich jest jednym z najważniejszych miejsc dla polskiej historii w tym kompleksie. Jej centralnym punktem jest monumentalne dzieło Jana Matejki przedstawiające zwycięstwo pod Wiedniem w 1683 roku. Obraz ten został podarowany papieżowi Leonowi XIII przez artystę i naród polski w dwusetną rocznicę bitwy. Sala znajduje się w bliskim sąsiedztwie Pokoi Rafaela, co podkreśla rangę polskiego malarstwa w zbiorach papieskich. Ściany pomieszczenia zdobią liczne freski i dekoracje nawiązujące do chrześcijańskiego triumfu nad wojskami osmańskimi. Warto zwrócić uwagę na bogato rzeźbiony sufit, który uzupełnia majestatyczny charakter wnętrza. Matejko przedstawił króla Sobieskiego jako wybawcę Europy, wręczającego list z nowiną o zwycięstwie wysłannikowi papieskiemu. 

Dzieło to jest jednym z największych obrazów w całych Muzeach, zajmując niemal całą główną ścianę. Pomieszczenie to stanowi ważny punkt każdej polskiej wycieczki, będąc symbolem narodowej dumy w sercu Watykanu. 

Oprócz głównego płótna, w sali można podziwiać mniejsze detale artystyczne z epoki późnego XIX wieku. Obecność tego obrazu w tak prestiżowym miejscu świadczy o trwałej więzi historycznej między Polską a Stolicą Apostolską.

Dziedziniec Ośmioboczny w Muzeach Watykańskich

Dziedziniec Ośmioboczny (wł. Cortile Ottagono) to serce Muzeum Pio-Clementino i miejsce, w którym narodziły się Muzea Watykańskie. To tutaj papież Juliusz II w 1503 roku umieścił swoją prywatną kolekcję rzeźb, dając początek publicznym zbiorom. To kameralna przestrzeń pod gołym niebem, otoczona niszami, w których stoją absolutne arcydzieła:

Grupa Laokoona: Prawdopodobnie najważniejszy zabytek dziedzińca. Przedstawia trojańskiego kapłana i jego synów ginących w splotach węży. Jej odkrycie w 1506 roku wywołało sensację w Rzymie.

Apollo Belwederski: Posąg boga słońca, który przez wieki był uważany za szczytowe osiągnięcie ludzkiego piękna i elegancji.

Hermes Belwederski: Dawniej mylnie brany za Antinousa, to rzymska kopia greckiego oryginału, zachwycająca subtelną muskulaturą czy Perseusz z głową Meduzy: Dzieło Antonia Canovy z początku XIX wieku. Choć znacznie nowsze od pozostałych rzeźb, Canova tak doskonale oddał antyczny styl, że papież kazał ustawić je obok dzieł greckich i rzymskich.

Galeria Gobelinów w Muzeum Watykańskim

Galleria degli Arazzi (Galeria Gobelinów) to jedna z najbardziej spektakularnych galerii w Muzeach Watykańskich, położona między Galerią Kandydatów a Galerią Map. Ta długa, sklepiona sala o długości około 75 metrów mieści bezcenne serie tkanin dekoracyjnych, które pierwotnie zdobiły ściany Kaplicy Sykstyńskiej. 

Galeria dzieli się na dwie główne sekcje tematyczne eksponowane po obu stronach korytarza:

- Szkoła Nowa (Scuola Nuova): Po lewej stronie znajdują się gobeliny przedstawiające Życie Chrystusa. Zostały one utkane w Brukseli w latach 1524–1531 w warsztacie Pietera van Aelsta na podstawie kartonów wykonanych przez uczniów Rafaela (m.in. Giulio Romano).

- Życie Urbana VIII: Po przeciwnej stronie korytarza wiszą gobeliny z XVII wieku (1663–1679), pochodzące z rzymskiej manufaktury Barberini. Celebrują one pontyfikat papieża Maffeo Barberiniego.

Jednym z najbardziej znanych dzieł jest gobelin przedstawiający Zmartwychwstanie Chrystusa. Dzięki kunsztowi tkaczy, oczy Jezusa oraz kamień grobowy wydają się śledzić widza poruszającego się wzdłuż galerii.

Sufit galerii, choć wygląda na bogato rzeźbiony w stiuku (styl trójwymiarowy), jest w rzeczywistości freskiem wykonanym techniką trompe l'oeil przez Bernardino Nocchiego w latach 1788–1789, co stwarza niesamowitą iluzję głębi.

Zamek Anioła w Rzymie

Budowla została wzniesiona w II wieku n.e. jako mauzoleum cesarza Hadriana i jego rodziny. Zamek znajduje się na prawym brzegu Tybru, w bezpośrednim sąsiedztwie Watykanu. W średniowieczu budynek przekształcono w potężną fortecę, która służyła papieżom jako schronienie w czasach zagrożenia. Zamek jest połączony z Watykanem specjalnym, ufortyfikowanym przejściem o nazwie Passetto di Borgo. 

Według legendy w 590 roku nad budowlą ukazał się Archanioł Michał, co miało zwiastować koniec epidemii dżumy w Rzymie. Na pamiątkę tego wydarzenia na szczycie zamku umieszczono monumentalną figurę anioła chowającego miecz do pochwy. Przez wieki obiekt pełnił funkcję papieskiego więzienia, w którym przetrzymywano m.in. słynnego artystę Benvenuto Celliniego.

Wnętrza zamku skrywają bogato zdobione renesansowe komnaty, które służyły hierarchom kościelnym jako luksusowe rezydencje. Z tarasu na najwyższym poziomie rozpościera się jedna z najpiękniejszych panoram Rzymu i Bazyliki św. Piotra. Obecnie w murach zamku mieści się muzeum (Museo Nazionale di Castel Sant'Angelo), prezentujące m.in. kolekcję broni oraz dzieła sztuki.

Pinakoteka Watykańska (IV)

 

Pinakoteka Watykańska (III)

 

Pinakoteka Watykańska (II)