.jpg)
Słynie z 10 barokowych rzeźb aniołów z symbolami Męki Pańskiej, zaprojektowanych przez Gian Lorenzo Berniniego.
Obok znajduje się kolejny most na Tybrze Wiktora Emanuela II.
Pierwsza świątynia przy ulicy Zakroczymskiej 1, została ufundowana przez króla Władysława IV Wazę w 1646 roku. Obecny murowany budynek wzniesiono w latach 1679–1732 według projektów m.in. Jana Chrzciciela Ceroniego.
Charakterystycznym elementem trójnawowej bazyliki jest barokowa fasada z dwiema wieżami zwieńczonymi hełmami w kształcie obelisków. Wewnątrz kościoła znajdują się zabytkowe XVIII-wieczne ołtarze, ambona oraz łaskami słynący obraz św. Antoniego z Padwy z 1644 roku. Na posadzce nawy głównej można odnaleźć cztery ważne daty (966, 1209, 1646, 1966), które upamiętniają m.in. przybycie franciszkanów do Warszawy.
Po niemal całkowitym zniszczeniu podczas powstania warszawskiego w 1944 roku, kościół został pieczołowicie odbudowany w latach powojennych, zachowując swój pierwotny, barokowy styl.
Świątynia stoi na nadwiślańskiej skarpie, według legendy w miejscu, gdzie wcześniej znajdowała się pogańska świątynia. Kościół jest trójnawową bazyliką zbudowaną w stylu gotyckim, choć na przestrzeni wieków był przebudowywany, m.in. w stylu barokowym.
Podczas II wojny światowej obiekt został poważnie zniszczony, a w latach 1947–1952 przeszedł gruntowną odbudowę, odzyskując swój pierwotny, gotycki charakter.
Świątynia została zburzona przez Niemców w 1944 roku, a po wojnie odbudowana, stając się ponownie ośrodkiem duszpasterskim redemptorystów.
Podczas powstania warszawskiego w murach świątyni mieścił się szpital polowy, który stał się celem tragicznych bombardowań, co upamiętniają tablice wewnątrz kościoła.
Wnętrze zachwyca jasną, przestronną nawą oraz piękną kaplicą rodu Kotowskich, która przetrwała wojnę jako jeden z nielicznych oryginalnych elementów wystroju.
Świątynia od wieków pełni funkcję kościoła stacyjnego, z którego co roku w sierpniu wyrusza najstarsza, Warszawska Akademicka Pielgrzymka Metropolitalna na Jasną Górę.
Po niemal całkowitym zniszczeniu w 1944 roku, kościół został odbudowany, zachowując swój charakterystyczny wygląd z dwiema wieżami wieńczącymi fasadę.
Został zbudowany w stylu barokowym na początku XVII wieku i stanowi jedno z najcenniejszych dzieł architektury sakralnej na Starym Mieście. Świątynia słynie z cudownego obrazu Matki Bożej Łaskawej – patronki Warszawy – oraz charakterystycznych, rzeźbionych drzwi z brązu, nazywanych „anielskimi”.
.JPG)
Idąc dalej przechodzimy przez Rynek Starego Miasta, Barbakan i wchodzimy na teren Nowego Miasta, bogatego w kościoły.
Dotarłem tam pieszo spod katedry św. Floriana na warszawskiej Pradze.
Po minięciu Wisły po lewej stronie mijamy kościół św. Anny przy Krakowskim Przedmieściu.
1. Archikatedra św. Jana Chrzciciela to jeden z najstarszych i najważniejszych kościołów w Warszawie, zlokalizowany na Starym Mieście przy ulicy Świętojańskiej.
Świątynia ta była miejscem wielu kluczowych wydarzeń historycznych, w tym koronacji królewskich oraz zaprzysiężenia Konstytucji 3 Maja.
Podczas powstania warszawskiego kościół został niemal całkowicie zniszczony, a po wojnie odbudowano go, przywracając mu pierwotny, gotycki styl. W kryptach katedry spoczywają wybitne osobistości, między innymi ostatni król Polski Stanisław August Poniatowski, Gabriel Narutowicz oraz Henryk Sienkiewicz.
Od katedry szlak prowadzi przez Stare i Nowe Miasto, Żoliborz, Las Bielański, Tarchomin, Modlin, Zakroczym, Czerwińsk, Wyszogród, Płock do Dobrzynia nad Wisłą.
Dzieło przedstawia 140 migrantów i uchodźców stłoczonych na łodzi. Postacie reprezentują różne grupy etniczne i okresy historyczne – od uciekającej przed nazizmem żydowskiej rodziny, przez irlandzkich emigrantów z czasów Wielkiego Głodu, po współczesnych syryjskich uchodźców.
Nazwa i koncepcja nawiązują do Listu do Hebrajczyków (Hbr 13, 2): „Nie zapominajmy też o gościnności, gdyż przez nią niektórzy, nie wiedząc, Aniołom dali gościnę”. Z tłumu ludzi na łodzi wyłaniają się skrzydła anioła, sugerujące boską obecność wśród najbardziej potrzebujących. Znajduje się w południowej części Placu św. Piotra, w pobliżu Kolumnady Berniniego. Co ciekawe, jest to pierwsza nowa rzeźba ustawiona na tym placu od ponad 400 lat. Podsumowując poprawność polityczna zagościła w Watykanie.
Jest to jedyna z wielkich bazylik rzymskich, która zachowała swój pierwotny, wczesnochrześcijański układ przestrzenny. Kasetonowy sufit bazyliki został pozłocony pierwszym złotem przywiezionym z Ameryki przez Krzysztofa Kolumba.
Wnętrze zdobią wspaniałe mozaiki z V wieku, przedstawiające sceny biblijne. W nawie głównej znajduje się piękna, marmurowa posadzka w stylu Cosmatesca z XII wieku.
Pod ołtarzem głównym przechowywana jest relikwia Sacra Culla, czyli fragmenty żłobka Jezusa.
W bazylice pochowany jest słynny rzeźbiarz i architekt baroku, Gian Lorenzo Bernini. W bocznych kaplicach, Sykstyńskiej i Pawłowej, spoczywa kilku papieży, m.in. Franciszek, Sykstus V i Paweł V.
Wysoka dzwonnica bazyliki jest najwyższą wieżą zegarową w Rzymie, mierzącą 75 metrów. Fasada świątyni to arcydzieło baroku, zaprojektowane przez Ferdinando Fugę w XVIII wieku.
Bazylika posiada status eksterytorialny, co oznacza, że należy do Watykanu, mimo że leży na terenie Włoch.
