Fort IX w Kownie to jeden z dziewięciu obiektów obronnych wchodzących w skład XIX-wiecznej Twierdzy Kowno, wzniesionej przez władze Imperium Rosyjskiego. Ta monumentalna budowla znajduje się na północno-zachodnich obrzeżach miasta i jest uważana za najnowocześniejszy oraz najlepiej zachowany element dawnego systemu umocnień.
Obiekt wznoszono w latach 1902–1909 i miał on pełnić funkcję bastionu chroniącego zachodnie rubieże carskiego imperium. W czasie I wojny światowej obiekt został zdobyty przez wojska niemieckie, a następnie stracił swoje pierwotne militarne przeznaczenie.
W okresie międzywojennym, od 1924 roku, kompleks zaczął funkcjonować jako miejskie więzienie oraz ciężki obóz pracy. Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu Litwy przez Związek Radziecki w 1940 roku, fort stał się miejscem przetrzymywania i kaźni więźniów politycznych. Sowieckie NKWD dokonywało tam brutalnych przesłuchań i egzekucji, co zapoczątkowało najczarniejszy okres w dziejach tego miejsca.
Największą tragedią w historii fortu okazała się jednak okupacja niemiecka w latach 1941–1944. W tym czasie Niemcy urządzili w nim miejsce masowej eksterminacji ludności żydowskiej. Szacuje się, że w murach obiektu i jego okolicach zamordowano około 50 000 osób. Ofiarami byli głównie litewscy Żydzi z Kowna, a także tysiące Żydów przywiezionych z innych krajów Europy, w tym z Austrii, Niemiec i Francji. Oprócz nich masowo ginęli tam Polacy, radzieccy jeńcy wojenni oraz litewscy więźniowie polityczni.
Wiosną 1944 roku miała tam miejsce ostatnia masowa egzekucja, podczas której rozstrzelano między innymi francuskich Żydów. Aby zatrzeć ślady zbrodni, niemieccy naziści zmuszali żydowskich więźniów do ekshumacji i palenia ciał w ramach specjalnej akcji znanej jako Sonderaktion 1005. Więźniom tym udało się jednak dokonać brawurowej ucieczki przez podkop 25 grudnia 1943 roku, co stanowi jeden z niewielu aktów oporu w tej katowni.
Po zakończeniu wojny obiekt służył jeszcze przez pewien czas jako areszt dla niemieckich jeńców wojennych. Dziś dawny Fort IX jest jednym z najważniejszych i najbardziej poruszających miejsc pamięci narodowej na Litwie. Od 1958 roku w jego wnętrzach funkcjonuje muzeum, które dokumentuje tragiczne wydarzenia z okresu obu wojen światowych. Wystawy muzealne szczegółowo przybliżają realia sowieckich represji oraz przebieg Holokaustu w tym regionie.
Zwiedzający mogą na własne oczy zobaczyć surowe, zachowane w oryginalnym stanie cele więzienne. W forcie wyeksponowano również poruszające artefakty, dokumenty i przedmioty codziennego użytku należące do zamordowanych.
.jpg)
