Klasycystyczny ratusz w Płocku

Ratusz w Płocku to reprezentacyjny, klasycystyczny budynek zlokalizowany na Starym Rynku. Obiekt ten jest jednym z najbardziej znanych i najokazalszych gmachów historycznych w mieście. Pierwsza siedziba władz miejskich stała w tym miejscu już od XIV wieku, jednak rozebrano ją w 1817 roku.

Obecny budynek wzniesiono w stylu klasycystycznym w latach 1824–1825. Projektantem środkowej części nowej siedziby był wybitny architekt Jakub Kubicki. W kolejnych dziesięcioleciach do głównego korpusu dołączono sąsiednie kamienice, tworząc spójną całość. 

W 1831 roku budynek był miejscem ostatniego posiedzenia Sejmu Królestwa Polskiego. Wśród uczestników obrad znajdowali się generał Józef Bem i historyk Joachim Lelewel. Na frontonie gmachu umieszczono specjalną tablicę upamiętniającą to historyczne wydarzenie.

Obecnie w ratuszu mieści się oficjalna siedziba Prezydenta Płocka oraz Rady Miasta. Budynek do dzisiaj stanowi serce administracyjne i jeden z najważniejszych symboli płockiej starówki.

Płyta Nieznanego Żołnierza w Płocku

Płyta Nieznanego Żołnierza w Płocku znajduje się na placu Gabriela Narutowicza. Jest usytuowana bezpośrednio przed zabytkowym klasycystycznym budynkiem dawnego Odwachu. Miejsce to ma ogromne znaczenie dla historii całego miasta. To właśnie tutaj w 1918 roku mieszkańcy Płocka rozbroili pruskich żołnierzy.

Pomnik powstał w celu upamiętnienia bezimiennych bohaterów walczących o wolność ojczyzny. Pierwsza płyta poświęcona poległym żołnierzom stanęła w tym miejscu już w 1928 roku. Podczas II wojny światowej, w 1945 roku, pierwotny monument został zniszczony. Obecnie istniejąca płyta została zaprojektowana przez artystę Stanisława Lisowskiego. Uroczyste odsłonięcie odbudowanego upamiętnienia nastąpiło w 1966 roku.

Monument ma formę skromnej, ale niezwykle dostojnej kamiennej płyty. W centralnej części kompozycji znajduje się granitowy sześcian ozdobiony wizerunkiem orła. Na płycie umieszczono powszechnie znany i wymowny napis: „Bohaterom poległym w walce o wolność Ojczyzny”.

Na odwachu znajdują się pamiątkowe tablice upamiętniające polskich żołnierzy walczących w Płocku i okolicach.

Składane są pod nią kwiaty podczas wszystkich najważniejszych uroczystości państwowych. Tradycję opieki nad tym miejscem kontynuują między innymi lokalne jednostki wojskowe. Przechodnie chętnie zatrzymują się w tym punkcie podczas spacerów po historycznym centrum. Obiekt stanowi stałe przypomnienie o patriotycznej postawie dawnych mieszkańców Płocka.

Pomnik Stanisława Małachowskiego w Płocku

Pomnik Stanisława Małachowskiego w Płocku znajduje się przed głównym wejściem do Liceum Ogólnokształcącego im. Marszałka Stanisława Małachowskiego (przy ul. Teatralnej).  Liceum jest jedną z najstarszych szkół w Europie, działającą nieprzerwanie w tym samym miejscu od 1180 r. 

Odsłonięta we wrześniu 2021 roku, odlana z brązu rzeźba upamiętnia 100-lecie nadania placówce imienia patrona. Autorem figury jest artysta rzeźbiarz Marek Zalewski z Ciechanowa. Inicjatywa wyszła od społeczności szkolnej, a pomnik przedstawia marszałka Sejmu Czteroletniego stojącego na niewysokim cokole. 

Tadeusz Mazowiecki w Płocku

 

Pomnik premiera Tadeusza Mazowieckiego znajduje się w pobliżu bulwarów nad Wisłą w Płocku.

13 straconych w Płocku

Przed wybuchem II wojny światowej przy ul. Synagogalnej w Płocku mieszkało ponad 400 osób. Było to centrum żydowskiego Płocka, które zniknęło wkrótce po rozpoczęciu wojny przez Rzeszę Niemiecką. 

18 września 1942 r. właśnie ten zakątek Płocka stał się widownią kolejnej tragedii. Na ul. Synagogalnej postawiono szubienicę. Spędzono tu pracowników okolicznych zakładów i sklepów, przechodniów, nawet kobiety z dziećmi, aby obejrzeli egzekucje 13 Polaków. Podobno część tłumu stanowili Niemcy. Na wszelki wypadek, ustawiono kilka karabinów maszynowych wymierzonych w tłum i w szubienicę. Gdy rozpoczął się najstraszniejszy moment egzekucji ks. Michał Serafin, proboszcz parafii w Wyszogrodzie, miał krzyknąć „Niech żyje Polska!”, co podobno próbowali podchwycić pozostali. 

Wśród zamordowanych w Płocku: Antoni Krzywoszyński – pracownik firmy „Zemwar”, w AK odpowiedzialny za organizowanie pomocy społecznej, Józef Jurkowski „Fez od Wisły”, „Marek” – członek Komendy Obwodu AK Płock, Władysław Piotrowski, Leon Pomierny, Stanisław Adamczyk – członkowie AK z Wyszogrodu, Stefan Trojanowski – członek AK z Płocka, Zygmunt Wolski – działacz komunistyczny, Gustaw Mossakowski – związany z referatem VI w Obwodzie AK Płock, Marek Sobczyński – członek POZ w Płocku, Józef Rudziński – związany z Obwodem AK Ciechanów, Wincenty Peszyński – komendant Komendy Powiatu POZ Mława, ks. Michał Serafin – członek POZ w Wyszogrodzie i Stanisław Kozłowski – członek Komendy Okręgu III „Mazowsze” POZ. 

Dziś w miejscu egzekucji znajduje się pomnik poświęcony ofiarom  egzekucji, a plac nosi nazwę Placu 13 Straconych.