Pałac Branickich w Białymstoku to jedna z najlepiej zachowanych rezydencji magnackich epoki saskiej w Polsce, często nazywana „Wersalem Północy” lub „Polskim Wersalem”. Obecny barokowy kształt budowli nadano w XVIII wieku na zlecenie hetmana Jana Klemensa Branickiego, który uczynił z Białegostoku znaczący ośrodek kulturalny. Rezydencja stanowi integralną część rozległego zespołu pałacowo-ogrodowego, w skład którego wchodzą m.in. dziedzińce paradne oraz bogato zdobione bramy.
Okalający pałac ogród dzieli się na dwie części: geometryczny ogród górny w stylu francuskim oraz swobodniejszy ogród dolny w stylu angielskim.
Elewacja budynku zachwyca licznymi rzeźbami, attykami oraz charakterystycznym herbem rodu Branickich – Gryfem – umieszczonym w centralnym punkcie frontonu.
Wnętrza pałacu zostały dotkliwie zniszczone podczas II wojny światowej, jednak po wojnie poddano je starannej rekonstrukcji na podstawie dawnych planów. Obecnie w reprezentacyjnych murach pałacu mieści się siedziba Rektoratu Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.
W prawym skrzydle budynku znajduje się fascynujące Muzeum Historii Medycyny i Farmacji, które udostępnia zwiedzającym m.in. dawną aptekę i gabinet stomatologiczny.
Na terenie przypałacowym można podziwiać odrestaurowany Pawilon pod Orłem oraz liczne kamienne posągi przedstawiające bóstwa mitologiczne.
Pałac Branickich jest najważniejszym punktem na mapie turystycznej Podlasia i stanowi serce historycznego układu urbanistycznego Białegostoku.
