Cztery tak zwane „Komnaty Rafaela” znajdowały się na drugim piętrze Pałacu Watykańskiego, który papież Juliusz II wybrał na swoją rezydencję i z którego korzystali również jego następcy. Malowidła zawdzięczamy Rafaelowi i jego uczniom, którzy wykonali te prace w latach 1508-1524.
Jedną z nich jest Sala Konstantyna. Sala, przeznaczona na przyjęcia i oficjalne ceremonie, została prawdopodobnie namalowana przez uczniów Rafaela według projektów mistrza, który zmarł zanim prace zostały ukończone.
Sala nosi imię cesarza rzymskiego Konstantyna, który jako pierwszy oficjalnie uznał religię chrześcijańską i przyznał chrześcijanom swobodę w praktykowaniu kultu. Ściany przedstawiają cztery epizody z życia cesarza, ilustrujące zwycięstwo nad pogaństwem i triumf chrześcijaństwa: pojawienie się krzyża, bitwę o most Mulwijski, chrzest Konstantyna Wielkiego i legendarną donację Rzymu.
Dekorację sali dopełniają postacie wielkich papieży, flankowane alegorycznymi figurami cnót. Pierwotny strop belkowy Leona X (1513–1521) został zastąpiony za panowania Grzegorza XIII (1572–1585) obecnym sklepieniem, którego malowidło wykonał Tommaso Laureti na polecenie papieża.
Centralny panel przedstawia triumf chrześcijaństwa nad pogaństwem. Dzieło ukończono w 1585 roku za papieża Sykstusa V (1585–1590).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz