Kolos Konstantyna to monumentalny posąg cesarza Konstantyna Wielkiego, wzniesiony w Rzymie na początku IV wieku n.e. Oryginalnie rzeźba mierzyła około 13 metrów wysokości i znajdowała się w Bazylice Maksencjusza na Forum Romanum.
Został wykonany techniką akrolitu, co oznaczało połączenie białego marmuru (odkryte części ciała) z drewnianym stelażem krytym brązem (szaty). Głowa cesarza ma aż 2,5 metra wysokości i charakteryzuje się ogromnymi, wpatrzonymi w dal oczami, co nadaje jej nadludzki wygląd.
Stylistyka kolosa zrywa z dawnym rzymskim realizmem, wprowadzając surowy i symboliczny majestat typowy dla późnego antyku. Do czasów współczesnych przetrwało jedynie dziewięć marmurowych fragmentów, w tym głowa, prawa dłoń oraz stopy.
Te oryginalne części są obecnie eksponowane na dziedzińcu Pałacu Konserwatorów w Muzeach Kapitolińskich w Rzymie. Kolos jest uważany za jeden z najważniejszych zabytków rzymskiej rzeźby, stanowiący pomost między sztuką klasyczną a bizantyjską.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz