Jedną z nich po ozdobnych, pozłacanych schodach wspinamy się na najbardziej spektakularne piętro budynku, piętro główne.
Otoczony posągami, witrażami i bogatymi, dekoracyjnymi freskami, korytarz oferuje piękny widok na niedawno odnowiony plac Kossutha, główny plac Węgier.
Ciekawostkami wystawy w sali Bela Ney są czerwona gwiazda, która była umieszczona w kopule Izby Parlamentu w okresie socjalistycznym, miedziana figura rycerza, która służyła również jako piorunochron budynku oraz model budynku Parlamentu w skali 1:100.
Doświadczenie wystawy jest dopełnione przez nowoczesną technologię: zwiedzający mogą zajrzeć za kulisy na dziesięciu różnych ekranach i odkryć interesujące szczegóły, od wprowadzenia do przestrzeni nieobjętych wycieczką z przewodnikiem i instalacji technicznych ukrytych przed wzrokiem po wirtualną prezentację budowy budynku.
Obok ekranów znajdują się gipsowe modele, które zostały wykonane na konkurs, aby kamienne posągi węgierskich królów mogły zostać umieszczone na fasadzie budynku.
Jest ozdobiony freskami i malowidłami ściennymi przedstawiającymi historię Węgier. Bogate złote dekoracje można znaleźć w całym parlamencie.
W przedpokoju sali konferencyjnej ułożono największy tkany dywan w Europie o wymiarach 7 na 21 metrów.
Budynek parlamentu składa się z trzech części. Pośrodku znajduje się imponująca sala kopułowa, w której przechowywana jest korona św. Stefana z węgierskimi insygniami cesarskimi.
Kopułowa sala w środkowej części, z kopułą o wysokości 96 metrów ozdobioną motywami neogotyckimi, służy obecnie przede wszystkim celom reprezentacyjnym.
Od 1 stycznia 2000 roku przechowywana jest tu także Korona św. Stefana i węgierskie klejnoty koronne, których pilnuje Gwardia Koronna w tradycyjnych mundurach.
Na północ i południe od niego znajdują się sale konferencyjne i pomieszczenia reprezentacyjne oraz prawie 700 innych pomieszczeń. Dotyczy to również urzędów Prezydenta Republiki, Premiera i Zgromadzenia Narodowego. Ponieważ w momencie budowy Węgry miały dwuizbowy parlament, istnieją dwie w dużej mierze identyczne sale posiedzeń. Podczas gdy dzisiejszy jednoizbowy parlament zbiera się w sali południowej, północna sala dawnej izby wyższej jest wykorzystywana do zwiedzania lub można ją wynająć.
Na ścianach w obydwu salach umieszczono sześć herbów dynastii panujących na Węgrzech: Arpadów, Andegawenów, Korwinów, Jagiellonów, Zápolyów i Domu Habsbursko-Lotaryńskiego. Herbem Jagiellonów jest biały orzeł. Po prawej i lewej stronie herbów umieszczono obrazy związane z historią Węgier.
Ponieważ lato w Budapeszcie może być gorące, architekt parlamentu wymyślił specjalny rodzaj klimatyzacji. Przed budynkiem umieszczono dwie fontanny, pod którymi wykonano ukryte otwory. Otwory te służyły do dopływu i cyrkulacji powietrza. W tym celu od fontann do parlamentu biegły tunele, które dostarczały do sal posiedzeń chłodzone wodą świeże powietrze. Jednak część tuneli została później zamurowana. Pozostałe otwarte kanały powietrzne są nadal używane, więc w gorące letnie dni układane są tutaj duże ilości lodu, aby ochłodzić sale parlamentu.
Rzeźby z pirogranitu wykonane w zakładach Zsolnay w Peczu, który w swoich czasach był uważany za innowację, zachowują pamięć o dawnych węgierskich grupach narodowych i rzemieślnikach.
Szczególnie warty uwagi w tym pomieszczeniu jest największy ręcznie tkany dywan w Europie, lśniący turkusem pod stopami.
W sali wyłania się ogromne dębowe podium z miejscem dla przewodniczącego i przemawiającego posła.
Na głównej ścianie za podium można zobaczyć herby węgierskich rodzin królewskich, a po obu stronach znajdują się malowidła ścienne przedstawiające rolę węgierskiej szlachty. Kompozycja stołów i ław z miejscami dla 453 członków jest ustawiona w siedmiu rzędach. W izbie dominują kolory: brąz, zieleń i czerwień.
Dwa duże freski i jeden mały, wykonane przez mistrza malarstwa Károly'ego Lotza, zdobią sufit głównych schodów.
Jednak klejnotem w koronie jest kolekcja ośmiu, czterotonowych granitowych kolumn, których takiego typu można znaleźć tylko 12 na całym świecie.
Dekoracyjne witraże, które oprawiają przestrzeń po obu stronach, to wybitne dzieła sztuki z warsztatu Miksy Rótha.
